അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നോക്കുന്നു. ഞാൻ കെട്ടിയാടുമ്പോൾ ബാക്ഗ്രൗണ്ടിൽ പ്ലേ ചെയ്യാൻ കുറേ മണിക്കൂർ മുന്നെ കൊടുത്ത പാട്ട് വർക്ക് ആവുന്നില്ലാന്ന്. ഇവനൊക്കെ പിന്നെ എന്ത് തേങ്ങയാണ് ഇത്രനേരം ചെയ്തത്, അതൊന്ന് പ്ലേ ചെയ്ത് നോക്കാനുള്ള വിവരംപോലും ഒരുത്തനുമില്ലേ. എന്റെ മുന്നിൽ ചുവപ്പുനാട പിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന ചേട്ടന്മാർക്ക് കൈ കഴക്കുന്നുണ്ട്. ഒടുക്കം അവർ സുല്ലിട്ട് നാട നീക്കി സ്റ്റേജിന്റെ സൈഡിൽ സൈഡായി. ഞാനും പാർട്ണറും സ്റ്റേജിന്റെ നടുക്ക് വല്ലാത്തൊരു വൃത്തികെട്ട പോസ്റ്റ്‌. വിളിച്ചുപറയുന്ന പെങ്കൊച്ച് ടെക്നിക്കൽ എറർ എന്നൊക്കെ പറയുന്നുണ്ട്, കോപ്പ്, യെവന്മാർക്ക് പണി എടുക്കാൻ വയ്യ അയിനാണ് ഇങ്ങനെ പൊലിപ്പിച്ച് പറയുന്നത്. മഴത്തുള്ളിക്കിലുക്കം സിനിമയിലെ സലിംകുമാർ ഒരു കൊട്ടവച്ച് നടന്നപോലെ ഉള്ള ഈ വേഷവുംവച്ച് എത്രനേരം ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിക്കണ്ടിവരുമോ എന്തോ. സ്റ്റേജിന് നല്ല പൊക്കമുണ്ട്, താഴെ ഇരിക്കുന്ന ആര് നോക്കിയാലും ഞാൻ തുണിപൊക്കി നിക്കുന്നപോലെ തോന്നുകേം ചെയ്യുമെന്ന് ഉറപ്പ്. ആ കിഴങ്ങന്മാർക്ക് കഥകളി എന്താന്ന് അറിയത്തുപോലുമില്ലാതാനും, ശോ മോശം, മോശമെന്നുവച്ചാൽ വളരെ മോശം അവസ്ഥ. ഏതോ തമ്പുരാൻ വിളി കേട്ടു, എങ്ങനെയോ പാട്ട് സെറ്റ് ആയി, നാടയുംകൊണ്ട് അണ്ണന്മാർ വീണ്ടും വന്നു. ഇനി എന്ത് മറച്ചുവെക്കാനാണോ എന്തോ, എന്തായാലും മുഖത്ത് പച്ചയും മഞ്ഞയുമൊക്കെ വാരിത്തേച്ചിട്ടുള്ളതുകൊണ്ട് ചളിപ്പ് അറിയില്ല, കണ്ടാലും കഥകളിയിലെ എന്തേലും പ്രത്യേക ഭാവമാണെന്നേ യെവന്മാർ കരുതൂ. പട്ടാളം സിനിമയിലെ ഇന്നസെന്റിന്റെ കഥകളി മനസ്സിൽ കണ്ട് എന്നെനോക്കി ചിരിക്കുന്ന ആ മെലിഞ്ഞവനെ ഇത് കഴിഞ്ഞ് പറ്റിയാൽ ഒന്ന് പൊട്ടിക്കണം. ഇത്രേംനേരം ഇതെന്താ തുടങ്ങാത്തെ എന്നുപറഞ്ഞ് അക്ഷമരായി ഇരുന്ന എല്ലാ വിദ്വാന്മാരും ഇപ്പോൾ ദാ കോട്ടുവായിട്ടും ഫോണിൽ തോണ്ടിയും ഞങ്ങളെ വെറുപ്പിക്കാവുന്നതിന്റെ പരമാവധി വെറുപ്പിക്കുന്നു. നാശം, എങ്ങോട്ടേലും ഇറങ്ങി ഓടിയാൽമതിയാരുന്നു. ഞങ്ങടെ കളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് മടുത്ത് വെറുത്ത് മനസ്സ് തകർന്നപ്പോളാണ് അടുത്ത ടീം തിരുവാതിര കളിക്കാൻ കയറിയത്. അപ്പോഴേക്കും ആരോ ഭക്ഷണത്തിന് സമയമായി എന്ന് പറഞ്ഞതുമാത്രമേ ഓർമ്മയുള്ളൂ, പിന്നെ സദസ്സ് ശൂന്യം. തൊലിയുരിഞ്ഞ അവസ്ഥയിൽ പാവം തിരുവാതിരക്കാർ ആർക്കോവേണ്ടി ആടിത്തീർത്തു. ഇപ്പോ ലേശം സമാധാനമൊക്കെ തോന്നുന്നുണ്ട്, ഞങ്ങടെ വിധി ഇതിലും ഭേദമാരുന്നല്ലോ.
എന്ന്, ഒരു കഥകളിക്കാരന്റെ മനസ്സ് വായിക്കാൻ ശ്രമിച്ച, സദസ്സിലിരുന്ന് ഇന്നസെന്റിനെ ഓർത്ത് ചിരിച്ച ആ മെലിഞ്ഞവൻ.
