സോളോ ട്രിപ്പ്- ഡേ 1 - സ്പെഷ്യൽ നക്ഷത്രം.

മുകളിലെ ബെർത്തിലെ ട്രെയിൻയാത്ര മടുത്തുതുടങ്ങിയപ്പോൾ പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ കാണാൻ ആഗ്രഹം. വെളിയിലോട്ട് നോക്കാമെന്നുവച്ചാൽ താഴത്തെ സീറ്റിൽ കുറേ ആളുകൾ ഇരിക്കുന്നു. എങ്കിപ്പിന്നെ ഏസി മുറിവിട്ട് പുറത്തുപോയി നിക്കാമെന്ന് കരുതി. പുറത്തുചെന്നപ്പോളേക്കും വിജയവാടാ സ്റ്റേഷൻ എത്തി. ഇനി പത്ത്പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞേ വണ്ടിയെടുക്കൂ. ശെടാ ഇതിപ്പോ കടിച്ചതുമില്ല പിടിച്ചതുമില്ല എന്ന അവസ്ഥയായല്ലോ, ഇനി എന്തുചെയ്യുമെന്ന് ആലോചിച്ച് മനസ്സ് കുരങ്ങനെപ്പോലെ ചാഞ്ചാടി. കണ്ണ് ആകെ പരത്തിനടന്നപ്പോൾ കണ്ടു ആകാശത്തൊരു പരിചയക്കാരനെ, നല്ല വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന ഒരു നക്ഷത്രത്തെ. ഇങ്ങനൊരു പാർട്ടി ഉണ്ടെന്നുള്ള കാര്യംതന്നെ മറന്നുതുടങ്ങിയല്ലോ എന്നാണ് ആദ്യം തോന്നിയത്. ഓർത്തെടുക്കാൻനോക്കി അവസാനമായി കണ്ട നക്ഷത്രത്തെ. ഈ അടുത്തെങ്ങും കണ്ടിട്ടില്ല. പണ്ടൊക്കെ വീടിന്റെ വെളിയിൽ ആകാശംനിറയെ ഇവരുണ്ടായിരുന്നു, അതുകൊണ്ടുതന്നെ തിരുവനന്തപുരത്ത് പ്ലാനട്ടോറിയം കാണാൻ പോയപ്പോൾ അതിനുള്ളിൽ നക്ഷത്രങ്ങളെ കണ്ടത് അത്ര അത്ഭുദമായി തോന്നിയില്ല. പക്ഷേ ഇന്നിപ്പോ എനിക്ക് തോന്നുന്നു അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും കാണുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് അതൊരു മോഹിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ചയായിരിക്കും. എങ്കിലുമീ നക്ഷത്രങ്ങളൊക്കെ എവിടെ പോയിക്കാണും? അല്ല അവരെ പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല, ഇങ്ങ് ആന്ധ്രവരെ വന്നപ്പോഴല്ലേ ഞാനവരെ ഓർത്തത്, കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടിമാത്രമേ ചില കാഴ്ചകൾ തെളിഞ്ഞുവരൂ. ദോസ് ഹു സീക്ക് മീ വിൽ ഫൈൻഡ് മീ എന്നാണല്ലോ.